در مقایسه با روش های جوشکاری سنتی، جوش لیزری می تواند طیف گسترده ای را پوشش دهد.هر دومواد غیر فلزی و فلزی را می توان جوش داد.
مواد فلزی رایج عبارتند از آهن، کروم، منگنز، تیتانیوم، نیکل، روی، مس، نقره، آلومینیوم، طلا. به طور کلی، جوش لیزری را می توان بین همان مواد فلزی یا آلیاژهای متشکل از چندین عنصر فلزی جوش داد.. علاوه بر این، جوشکاری لیزری را می توان بین چندین فلز غیر مشابه انجام داد.
برای جوشکاری مواد فلزی، ویژگی های مواد فلزی فرآیند جوشکاری را تعیین می کند. در اینجا برخی از اقدامات احتیاطی برای جوشکاری لیزر فلزات وجود دارد:
1. سرعت خنک شدن مواد فلزی سریع است که با محتوای کربن در فلز تعیین می شود و همچنین بر شکنندگی، ریز-ترک و استحکام خستگی مواد فلزی تأثیر می گذارد.
2. در طی فرآیند جوشکاری، عناصر آلیاژی بسیار فرار در آلیاژ فلزی از حوضچه مذاب تبخیر می شوند که منجر به ایجاد منافذ و زیر بریدگی خواهد شد.
3. هنگام جوشکاری مواد فولاد کربنی، محتوای کربن باید کمتر از 2٪ باشد. هنگامی که محتوای کربن بیشتر از 3٪ باشد، سختی جوش لیزری افزایش می یابد، زیرا تمایل مواد به شکستگی شکننده در شرایط خستگی و سایه افزایش می یابد. در حال حاضر.
4. فولادهای با کربن متوسط و پر کربن و فولادهای آلیاژی معمولی را می توان برای از بین بردن تنش، جلوگیری از تشکیل ترک و به دست آوردن نتایج جوشکاری خوب، از قبل-گرم و بعد{2}} جوش داد.
5. در مقایسه با فولاد کربنی، فولاد ضد زنگ به دلیل رسانایی حرارتی کم، به دست آوردن نتایج جوش خوب و درزهای جوش عمیق باریک آسان تر است.
وقتی اقدامات احتیاطی کافی نیست و نقص ظاهر می شود، آن را برطرف کنیدمشکلات جوشکاری لیزر و رفع عملی.